مهدى مهريزى و على صدرايى خويى
238
ميراث حديث شيعه
وضلالت گذراند ودر طلب معصيت وغير طاعت خداى صرف كند ودر ايقاد « 1 » نيران اسراف كه : « كلّ نفقة في غير طاعة اللَّه فهو إسراف » ، « 2 » مبالغه نمايد ، خواطف غيرت جبّارى ويد قهر حضرت بارى « 3 » آن را از أو انتزاع نمايد ودر آبار احتياج ، أو را پاى بند مزلّت سازند ونام أو را در دفتر خاسران ، ثبت فرمايند « 4 » ودر كف كفايت أو جز ياد حسرت ، چيزى نمانند وأو را از زمرهء مطرودان شمرند كه « إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ » . « 5 » امّا كثرت ذكر خداوند عزّوجل ، كه واسطهء محبّت وباعثهء عنايت است ، در شأن ذاكر چنان « 6 » است كه چون بنده از ياد هرچه غير حق است بيرون آيد ونار نفس امّاره را به نور كلمهء توحيد « لا إله إلّااللَّه » منطفى گرداند ؛ چنانچه به نفى - كه مضمون « لا إله » است - موادّ فاسده « 7 » كه مقوّى ومربّى صفات نفس امّارهاند از خود دور سازد وهواي فضاى ميدان دل را كه محل بارگاه كبريا ومطلع آفتاب فردانيّت است از غبار حدوث پاك كند وبه اثبات - كه مضمون « إلّا اللَّه » است - تحصيل صحّت دل از رذايل اخلاق نمايد ومركب همّت از مصايد زخارف كثرت در مقاصد مصارف « 8 » وحدت « 9 » راند وبر بوى « 10 » نسيم « يحبّهم » « 11 » در ميادين محبّت « 12 » وأرادت ، جولان فرمايد ونهال توحيد را در رياض دل به تسقيهء ذكر ، نضارت دهد وبه سيف « الواحد يكفيك من الكلّ » « 13 » قطع مألوفات حسّى ومحبوبات جسمي كند وهمگى وجود خويش را بر « 14 » پرتو آفتاب احديّت در بوتهء شهود بگدازد ، باعثهء رحمت حضرت ربوبيّت وسابقهء الطاف جناب صمديّت ، باطن أو را به نور معرفت ، منوّر سازد وخلعت عزّ ومغفرت در وى
--> ( 1 ) . م : انقاد . ( 2 ) . در مآخذ حديثي نيافتيم . ( 3 ) . ف : - بارى . ( 4 ) . ف : - ودر آبار . . . فرمايند . ( 5 ) . سورهء اسراء ، آيهء 27 . ( 6 ) . ف : عيان . ( 7 ) . ف : + / وأفكار زايده . ( 8 ) . ف : - مصارف . ( 9 ) . ف : وجدت . ( 10 ) . ف : قوى . ( 11 ) . سورهء مائده ، آيهء 54 . ( 12 ) . ف : - محبت . ( 13 ) . كنز العمّال ، ج 3 ، ص 23 : « اعمل لوجه واحد يكفيك الوجوه كلّها » . ( 14 ) . ف : - بر .